Sene 1980. Sıcak bir yazgünüydü, Ankara konur sokak Urfalı Kebaptayız arkadaşla. O zamanlar buranın künefesi çok meşhurdu, bende kadayıfı çok severdim. Künefemizi yerken karşı masada ünlü kantocu Nurhan Damcıoğlu'da bir grupla beraber masada oturmuş hem künefe yiyor hem de sohbet ediyorlardı. Öyle heyecanlandımki yanımdaki arkadaşa Nurhan Damcıoğlu'nun bir filmini anlatmaya başladım çünkü arkadaşım tanımamıştı. Çabuk çabuk anlatırken Nurhan Damcıoğlu'yla gözgöze geldik, galiba anlamıştı benim onun çevirdiği filimlerden birini anlattığımı. Gülümsedi, bense kızardım tabii.
Valla kim ne derse desin Nurhan Damcıoğlu hala kaliteli hala saygın ve de hala çok genç kardeşim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder