Çok mutluyum benimde artık bir blogum var. Günlük yazmaya üşendiğim için bu olay benim için süper. Bugün Ankara'da hava yazdan kalma bir gün gibi. Kızım ve oğlum yanımda, ama ben biraz rahatsızım canım ev işi yapmak istemiyor. Bana bu blogu açan kızım Ceren'in nişanlısı oğlum Barış'a çok teşekkür ediyorum. Belkide onun sayesinde yazar adayı olmaya ufak ufak adım atabilirim. Neden olmasın?
Aslında çok kitap okumam lazım, kızım Ceren tam bir kitap kurdu. Onun aldığı kitapların hepsini okusam bana yazar olmam konusunda çok şey katacağına eminim. Babamda 4 kitap yazmış, yıllardır görüşmüyorduk. Annemle 1974 de ayrılmışlardı neyse çooook uzun hikaye, ne zaman yazmaya kalkışsam sıkılıyorum çünkü çok dramatik bir yaşamdı. Neyse Kitap olması gereken sayfaları bana bıraktı ama bir şartı var,o öldükten sonra yayınlayacakmışım, çok ses getirecekmiş ve ben trilyonlar kazanacakmışım. Kızımla şöyle bir inceledik hiçte öyle ses getirecek gibi gözükmüyor. Sıradan gibi geldi bana. Sene 1965 ti galiba o zamanda Kadınlar Nasıl Olmalı diye bir kitap yazmıştı. Kardeşlerime sokaklarda sattırıyordu, kadın nasıl olmalı kitabı çıktı diye bağırıyorlardı. Erkeklerde 'nasıl olacal canım 19 yaşında fıstık gibi bir kız olacak' diye alay ediyorlardı. O kitaptan bir tane bile kalmadı.
Evet arkadaşlar bugünlük bu kadar daha çoooook yazacağım ilginç şeyler var. İçimde koskoca bir kitap yazılı, o kitaptan her gün bir parça yazacağım, ilgiyle izleyeceğinizden eminim.
Şimdilik hoşça kalın, sevgiler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder