Biliyorum bir gün ikiside yuvadan uçup gidecek, uzaktada olsalar hep onları düşüneceğim, evim onlarsız çok anlamsız ve boş. Şu anda evin içi cıvıl ve neşeli, tatlı tatlı kavga edip didişiyorlar. Biliyorum bugünleri çok arayacağım. Umarım ikiside çok mutlu olurlar, o zaman ben
de mutluyum demektir.
Kızım Pazar günü İstanbul'a dönüyor. Günler çok çabuk geçiyor, bebeğimi çok özliyeceğim ama o orada mutlu neyseki. Yalnız şu deprem söylentileri çok canımı sıkıyor, gerçi ne zaman nerede yakalıyacağı belli değil ama yinede ailenin hep bir arada olması insanın korkusunu azaltıyor. Kızım İstanbul'da olduğu zamanlar endişeleniyorum ama biliyorum kainatımın görünmeyen, içeri tehlike geçirmeyen elbisesi onu daima koruyacaktır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder