İstanbul çok gürültülü, ben sesiz ağladım.
Taksi şoförü bir anlam veremedi ki hiçbirşey sormadı. Nerden bilsin biricik kızımı İstanbul'da bıraktığımı. Kızımın yanında ağlayamadım, aslında çok isterdim birlikte ağlayıp, yağmur sonrası açan güneş gibi rahatlamayı. Hesapsız günler çabuk geçti.
Biliyorum kızım bunları okuyunca ağlayacak, ama duyguları dile getirmek, anında boşalıp rahatlamak çok iyileştirici ve güzel birşey. Acı veya tatlı duyguları içe atmak, tek başına yaşamak acı verir, çabuk yaşlandırır. Aslında tüm olumsuzluklarla cesurca yüzleşeceksin, kendibaşına uzun yıllar o mutsuzluğu yaşayıp taşımaktansa, ona neden olanlarla cesurca yüzleşip içindeki olumsuz sıkıntıları boşaltacaksın. Ömür boyu korkup kaçmaktansa, bir defa yüzleşip ömür boyu huzurlu olacaksın. Bu eylem kuracağın yuvaya, yetiştireceğin çocuklarına, kendi iç huzuruna çoooooook olumlu katkıları olacağını bilmelisin. Bu yazdıklarım genel, tüm insanlar içindir. Farkında olup uygulayanlar zaten mutludur, olmayanlar ise güzelim yılları boşu buşuna ziyan etmiştir farkında olmadan.
Sen baharın kızısın, çiçeklerin tacısın, dünyanın ucunda bir gül açılmış, güneşten boşalmış gelmiş gibisin, Sen dünyanın kraliçesi, Kainatın Ceren'isin.
