8 Mayıs 1984'de biricik kızım doğdu. Ben şaşkın,acemi ama dünyanın en mutlu çiçeği burnunda bir anneydim artık. Kızımın dünyaya gelmesiyle birlikte hayata karşı korkularım artmıştı. Onu kötülüklerden, hastalıklardan, hertürlü tehlikeden nasıl koruyacağım düşüncesiyle korumacı bir anne olmuştum. Kızımla olgunlaşmıştım adeta, iyi kötü günlerimiz olmuştu. Çalışan bir anne olduğum için aklım hep evde kalırdı, sık sık hastalanırdı kızım, bünyesi zayıftı. O hastalandığı zaman elim ayağım dolanırdı, keşke onun yerine ben hastalansam diye düşünürdüm.
İnanın şimdi geriye dönsem, bütün zamanlarımı kızımla geçirmek isterdim, o 7 yaşına gelinceye kadar çalışmazdım ama ekonomik şartlar işte. Yine de elimden geldiğince iyi bir anne olmaya çalıştım.
O küçücük kainat güzeli kızım büyüdü ve evlendi. Ömür boyu mutlu, sağlıklı olması dileğiyle.
Kızımın kına gecesi.
25.4.2009'da kızımın kına gecesini yaptık. Eş dost akrabalarla ve komşularımla, bence güzel geçti.
Kızım bindallı giyindi, çok yakışmıştı, küçük bir gelincik gibiydi.
Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlar şarkısı söylenmedi, bende bayağı oynadım.
Ogün ağlamadım, ertesigün kızım İstanbul'a giderken Ankara'da yağmur yağıyordu.
Ankara ağladı, ben ağladım.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)